WOMB (2010) CD-1/2
Bitti artık.
Seninle her daim konuşacağım...
...sen bir şey söylemesen de umrumda değil.
Gitmiş olman, hala burada olmadığın anlamına gelmiyor.
Belki de tek ihtiyacım olan bu hediyeydi.
Her şey bittiğinde bana verdiğin bu hediye.
Çeviri: unnamedfeeling İyi seyirler.
RAHİM
- Sana kitap okuyayım mı? - Hayır, teşekkürler.
İyi geceler büyükbaba.
Selam! Benim adım Tommy. Seninkisi ne?
Rebecca.
Buraya yeni mi taşındınız?
Hayır, büyükbabam burada yaşıyor. Ben de onunla kalıyorum.
Rebecca, büyükbaban arıyor.
Uyuyakalmış. Uyandırayım mı?
Hayır, hiç sorun değil.
Bu gece burada kalabilir.
İyi geceler.
Söylesene, nereye gidiyoruz?
Şimdiye kadar sadece çimenleri görmüştü.
Burası ona farklı bir gezegen gibi geliyor olmalı.
Yarın onu plaja götürüp denizi gösterelim.
Yarın burada olmayacağım. Gidiyorum.
Eve mi gidiyorsun?
- Hayır. - Nereye öyleyse?
- Tokyo'ya. - Japonya mı?
Neden?
Annem orada iş buldu.
- 72.katta yaşayacağız. - 72 mi?
Yüksekmiş.
Gitmem gerek.
- Alo? - Rebecca?
Neredesin?
Sahildeyim, fırtınaya bakmaya geldim.
- Yarın ne zaman gideceksin? - Saat altıda vapura bineceğim.
Seni yolcu etmeye gelirim, güzel bir fikrim var.
- Rebecca? - Buradayım...
Tommy? Alo, Tommy?
Vakit geldi Rebecca.
- Pardon. - Sizin için ne yapabilirim?
- Tommy'i görmeye gelmiştim. - Uzun süredir burada yaşamıyor.
Yüzün çok tanıdık geliyor. Seninle daha önce karşılaşmış mıydık?
Ben Rebecca.
Rebecca... Japonya'ya giden şu küçük kız.
Tommy uzun bir süre Japonya'ya gidelim diye başımızın etini yedi.
Sonra unuttu çok şükür.
Şimdi nerede yaşıyor?
Toprak setin oradaki küçük limanı biliyor musun?
Onu orada bulabilirsin.
Kimse yok mu?
Kimsin sen? Ne yapıyorsun burada?
- Thomas'a bakmıştım. - Benim.
Sen kimsin?
Selam, Tommy.
Selam.
Kim bu kız?
Japonya nasıldı?
- İyiydi. - 72.kat.
Şu işi normal insanlar gibi yapalım. Ben Rose, o Tommy. Senin adın nedir?
- Geri dönecek misin? - Hayır, eğitimimi tamamladım.
- Ne okudun? - Matematik.
Peki şimdi? Şimdi ne yapacaksın?
Sonar cihazları için yazılım tasarlıyorum.
Yeraltındaki depolarda oluşan ufak çatlakları tespit eden aletler.
Akaryakıt istasyonlarındaki tanklar gibi, onlar bazen çatlayabiliyor.
İyiymiş.
Demek Bingo içeri girmene öylece izin verdi?
Böyle yaptığını hiç görmedim, genelde yabancılardan nefret eder.
Özellikle de kadınlardan. Bir keresinde bir kızın kalçasını ısırdı...
...sonrasında tasma takmak zorunda kaldık.
- Belki de kokunu sevmiştir. - Belki de.
Belki de siz ikiniz birbirinizi koklamaya başlamalısınız.
Kaç yıl oldu?
- 12. - 12 demek.
Gitsem iyi olacak.
Rose burada olduğunu biliyor mu?
Bilmem.
Kız arkadaşındı, değil mi?
Kız arkadaş mı?
Onu hayatımda ilk kez dün gördüm.
Büyükbaban öleli ne kadar oldu?
Uzun zaman.
Çok acayip.
Aklımda ev daha büyüktü diye kalmış.
Bir fikrin olduğunu ve beni yolcu etmeye geleceğini söylediğin...
...ama gelmediğin o geceyi hatırlıyor musun?
Fikrin neydi, hatırlıyor musun hala?
Hiç sormayacaksın sanmıştım.
O sabah, sana bunu vermek istemiştim.
Tokyo'yu görmek onun için büyük bir macera olurdu.
Aslında sen gittikten sonra bir yıl kadar onu besledim.
Aynı anda hem yemeyi hem sıçmayı becerebiliyordu.
Bayağı etkileyiciydi.
Çok sağlıklı gözüküyordu.
Ve bir gün, öyle gözükmemeye başladı.
Ölmüştü.
Neden gelmedin?
Uyuyakalmıştım.
Ama şimdi uyanığım.
Üşümüşsün.
Garip.
Öyle, değil mi?
Evet.
- Bu haftasonu ne yapıyorsun? - Sen ne yapıyorsan.
Olmaz.
- Gitmem gerek. - Seninle gelirim.
Yalnız gitmem gerek. Sadece iki gün sürecek.
Sen nereye, ben oraya.
Burası gelemeyeceğin bir yer.
Öyleyse sen de gitmemelisin.
Bataklığı kurutup...
...binlerce ton ağırlığında demirli betonu yığdılar oraya.
İnşaatı altı ay gibi rekor bir sürede bitirdiler.
Kağıt üzerinde, bir sağlık merkezi. Adını da "Işıltılı Park" koymuşlar.
Gelirleri büyük oranda sanal fahişelikten gelecek...
...kamera karşısında soyunma, estetik ameliyatlar, hayvan kopyalama falan.
Geçen hafta açıldılar.
Bu onların ilk hafta sonu olacak, ya da bizim ilk hafta sonumuz...
...çünkü grubumuz da orada olacak.
Grubunuz mu?
Pollungroup. Çevreci bir aktivist grup.
Planlı bir eylem olacak, 23 katılımcısı var.
İçeriye girip, toplumsal histeri yaratacağız Rebecca...
...bu şekilde güvenlik görevlilerinin dikkatini başka yere çekeceğiz.
O sırada dışarıdakiler girişe ve otopark kapısına...
...çabuk kuruyan çimento dökmüş olacaklar.
Çabuk kuruyan çimentoyu biliyor musun? Bilmiyor musun? Önemli değil, boşver.
- Neyse, sonra basın çıkagelecek... - Nasıl yaratacaksınız o toplumsal histeriyi?
Hazır mısın?
Çantaları görüyor musun? Karafatmaları onların içinden dükkanlara salacağız.
Havuzlara ve restoranlara, en fazla kalabalık neredeyse oraya aslında.
"Işıltılı Park".
Altı tane sırt çantam var.
- Nereye gidiyorsun? - Uzağa. - Bu taşıdıkların da ne?
Sırt çantaları.
- Gelip bir kahve içsene? - Hayır, şimdi olmaz.
Bir öpücük de alamayacak mıyım peki?
- Ne var? - Planına bayıldım. Her şeyi kendin mi düşündün?
Evet, elbette.
Ne var?
Ben sadece sıradan bir karafatma yetiştiricisiyim Rebecca.
Umarım senin için yeterince iyiyimdir.
Hep bir karafatma yetiştiricisiyle tanışmayı hayal etmişimdir.
Çişimi yapmam lazım.
- Durum kötü mü? - Bayağı kötü.
"Ne kadar sürerse sürsün seni bekleyeceğim."
Yemek yiyemiyorum Rebecca, kusura bakma.
En azından oturun.
Oturamıyorum da.
Bizi neden buraya davet ettiğini söyler misin lütfen?
Elbette.
Yine burada bizimle beraber olabilir.
- Yine mi? Thomas mı?
Genetik Üretim Merkezi Mezar Açma ve Doku Örneği Alma İzni
Onu kim doğuracak ki?
Ralph.
Bizler ateistiz...
...ve Thomas'ı da bir ateist olarak yetiştirdik.
Ama bu, ölmüşlerimizin mezarlarını kazıp onları kopyalayacağımız anlamına gelmez.
Çiftlik hayvanı değiliz biz.
Hayatın bize verdiklerini kabulleniriz...
...bizden aldıklarını da.
Ama...
Aması ne?
Ama hayat bize bu fırsatı da verdi...
Bu hediyeyi.
Görmüyor musunuz?
Senin yerinde olsaydım Rebecca bu odayı beyaza boyardım.
Ralph?
Teşekkürler.
Başka yere taşınmamızı ister misiniz?
Hayır, kalın.
Denizi severdi, yine sevecek.
Bizim artık burada kalmamızın imkanı yok.
Gelecek hafta taşınıyoruz.
Pekala.
Teşekkürler Ralph.
Rebecca...
...iyice bir düşün.
Hala fikrini değiştirebilirsin.
Teşekkürler.
- Selam. - Merhaba.
- Bebeğiniz kaç yaşında? - Üç aylık.
Bir dilim turta ister misin? Kendim pişirdim.
Teşekkürler, şimdi almayayım. Eve gitmem gerek.
- Pekala. - Görüşürüz. - Hoşçakal.
Yok bir şey bebeğim.
Doyur karnını güzelim.
İkimiz varız sadece.
Tommy?
Çık onun altından biraz, sana bir şey söyleyeceğim.
- Ne var? - Çıkar onu kafandan.
Pazartesi günü ilkokula başlayacağımı biliyorum.
Evet pazartesi günü okula başlayacaksın. Çık şimdi onun altından.
Seni buradan gayet rahat görebiliyorum.
Seninle baban hakkında konuşmamız lazım.
Baban sen doğmadan önce bir araba kazasında öldü.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Kendi gezegenine döndü sanmıştım. - Kendi gezegeni mi?
- Evet. - Babanın gezegeni burasıydı.
Tüh.
Dinle Thomas.
Baban gerçek bir insandı, bir biyoloji öğrencisiydi.
Ve ona bir araba çarptı.
Anladın mı?
Çok konuşup az iş yapan, bahçesinde bulur saman.
Çoğalıp saman salarsa kök, kara bürünür yerler ve gök.
Düşerken göklerden karlar, duvardaki kuş aşağı atlar.
Uçarsa kuş kanatlanıp, dönüşür kartala tıpatıp.
Gürlerse gök yukarılarda, aslan sanarsın kapında.
Gelince kapıdan sesler, vurur sırtına kötekler.
Başlayınca sırtın acımaya, hançerdir kalbini yaralayan.
Ve kalbinden kanlar aktığında, ölüsün, ölmüşsün ve öldün sen aslında.
Sürekli ölüyorum ya!
Tekrar dene.
Anne?
Eric bu akşam bizde kalıyor.
Selam.
Size bir şeyler getireyim mi?
Merhaba anne. Şu küçük tavşancığa baksana.
Çok sevimli. Senin adın nedir?
Ben Dima, bu da Tane.
- Kar Tanesi mi, sadece Tane mi? - Sadece Tane.
Neyse, biz gidelim. Görüşürüz Tommy.
Gelip bizde oyun oynamak ister misin Dima?
Hayır, teşekkürler.
- Kokuyu alabiliyorum. Sen? - Ben de aldım.
Neyin kokusunu aldınız?
- Kopya kokusu. - Ne?
Kopya kokusu. Kopyaların acayip bir kokusu var.
- Nereden duydun bunu? - Herkes biliyor anne.
Cam temizleyicisi gibi kokuyorlar. Koku derilerinden geliyor.
Ne oldu?
Eric, küçük Dima'yı evine davet ettiğini söyledi.
Evet, ne olmuş?
Bak Rebecca, bizim insan kopyalama ile herhangi bir sorunumuz yok...
...hatta bazı klonların iyi insanlar olduklarını düşünüyoruz...
...kendi yaşamları ve hakları da var...
Mesele şu ki, bu durum çocuklarımız için çok kafa karıştırıcı.
Bu tarz şeyleri haberlerde sürekli duyuyoruz ama işin doğrusu...
...çocuklarımızın böyle şeylerle yüzyüze gelmesini istemiyoruz.
Sen de istemezsin sanıyorum.
Dima, yapay aile içi ilişkinin bir kurbanı.
Annesi, kendi annesini doğurdu.
Bunu biliyor muydun?
Bilseydin, eminim onu evine davet etmezdin, değil mi?
Hayır, tabii ki hayır.
Ben gidiyorum.
Hadi Eric.